Podczas lokalizacji Lwowa największą wagę przywiązywano do wyznaczenia obszaru rynku. Lokalizacja oznaczała podział gruntów, wytyczenie działek budowlanych oraz placów przeznaczonych na rynek, kościoły i targowiska. Lwowski rynek ma wiele charakterystycznych cech. Jedną z nich jest bruk pod stopami, czyli archaiczna nawierzchnia z ubiegłego stulecia. Główny plac przecina linia tramwajowa, co dodaje starówce swoistego uroku i autentyzmu. Ciekawą budowlą mieszczącą się tutaj jest ratusz. Stanowi on przykład architektury austriackiej. Ten klasycystyczny budynek był wielokrotnie przebudowywany a lwowianie nazwali go Pałacem Pretoriańskim. Elementem panoramy Lwowa jest sześciościenna wieża, na szczycie, której znajduje się zegar oraz krużganek dla trębacza. Dobra koniunktura gospodarcza u schyłku XVI wieku przyczyniła się do tego, iż mieszkańcy nie szczędzili środków na ozdabianie miasta. Wejście główne przyozdobiła arkadowa brama a przed nią ustawiono kamiennego lwa z tarczą herbową w łapach. Miasto z roku na rok stawało się coraz piękniejsze i pojawiało się w nim coraz więcej zabytków, które przetrwały po dziś dzień.
Pierwszą katedrę łacińską ufundował Kazimierz Wielki. Trzysta lat później świątynie przebudowano na styl rokokowy. W połowie XVIII wieku stan techniczny katedry groził zawaleniem. Mury były przeciążone gdyż jej wnętrze wypełniały dziesiątki ołtarzy, stelli i nagrobków w ramach przebudowy zburzono pięć kaplic a stare ołtarze zastąpiono nowymi. Autorem rzeźb nowego ołtarza był Maciej Polejowski, zaś freski nad sklepieniem stworzył Jan Obroki. Znajduje się tutaj: "Pokłon pasterzy", "Hołd trzech króli", "Ucieczka go Egiptu", i "rzeź niewiniątek". Na szczególną uwagę zasługuje barokowy ołtarz główny, który otaczają piękne białe posągi Ewangelistów. Mieści się tu także kopia cudownego obrazu Matki Boskiej Łaskawej. W nawach bocznych świątyni znajdują się kaplice. Szczególną jest kaplica Jezusa Biczowanego. Biczowanego jej niszach wykuto w czerwonym marmurze postacie świetnych Piotra i Pawła. Zwiedzając Plac Katedralny nie można pominąć kaplicy Męki Pańskiej i Świętej Trójcy. Są one świetnym przykładem późnorenesansowego manieryzmu a jednocześnie rzadkim zabytkiem architektonicznym.
Przy ulicy Łesi Ukrainki wznosi się Państwowy Teatr imienia Zańkowieckiej. Gmach wybudowany został w latach trzydziestych XIX wieku przez Stanisława Skarbka. Budynek ten uznawany był za wyjątkowo nowoczesny a 1470 miejsc na widowni zapewniało mu pierwszeństwo w Europie. Na scenie tej występowali najwybitniejsi aktorzy: Dawison, Królikowski, Modrzejewska i Hubertowa. Odbyło się tu 220 przedstawień a na inauguracje wybrano "Śluby panieńskie" Aleksandra Fredry. W budynku tym działał również zespół opery i operetki. Idąc dalej ulicą dotrzemy do katedry ormiańskiej pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny. Na kopule znajduje się piękną mozaika "Święta Trójca" autorstwa Józefa Mehoffera, ale największą atrakcję stanowią freski Jana Henryka Rosena. Wędrując dalej dochodzimy do późnorenesansowej budowli, czyli do Kościoła Bernardynów. Znajdują się tu rzeźby Najświętszej Marii Panny, świętej Anny, świętej Tekli a także szczególnie wartościowe XVII - wieczne figury świętych i proroków. Kościół wraz z klasztorem otoczony jest murem, dzięki czemu stanowił ważny element systemu obronnego miasta.
TURYSTYKA
Piękne miejsca
