Narew to rzeka europejska przecinająca terytoria dwóch państw, a mianowicie Białorusi oraz Polski. Łączna jej długość to czterysta osiemdziesiąt cztery kilometry, z których większa część położona jest w naszym kraju - to odcinek o długości czterystu czterdziestu ośmiu kilometrów. Źródła Narwi znajdują się na Białorusi, w Dzikim Bagnie w Puszczy Białowieskiej. Narew wpada do Wisły w Nowym Dworze Mazowieckim. Narew jest rzeką o charakterze nizinnym. Ciekawostką jest z cała pewnością informacja, iż to jedyna w Europie (i zarazem jedna z trzech na całym świecie) rzeka anastomozująca. Oznacza to mniej więcej tyle, że ma wiele koryt, ale cechuje je stały przebieg. Koryta te porozdzielane są wysepkami, na których występuje trwała roślinność, po czym oczywiście łączą się ze sobą. Na długości jednego kilometra Narew pełni funkcję granicy polsko-bialoruskiej. Leży nad nią mnóstwo miejscowości, z większych można wymienić Łomżę, Ostrołękę i Pułtusk. Nad rzeką jest między innymi Narwiański Park Narodowy.
Na terenie dzisiejszej dzielnicy Salwator znajdował się zespól klasztorny norbertanek i kościoły. Otaczały je zabudowania wioski, przynależącej do klasztoru. Klasztor ten został założony przez Jaksę Gryfitę, najprawdopodobniej w roku 1162. Kościół św. Salwatora, według Jana Długosza, zbudował Piotr Włostowic ze Skrzynna, a poświęcenie miało miejsce w roku 1138. Stanowił trzynawową transeptę z nawa wschodnią. Wzniesiona była techniką z niewielkich ciosów wapienia. Już w XII wieku świątynię rozbudowano. Rozbudowa mogła mieć związek ze sprowadzeniem do Krakowa zakonu norbertanów. Dziesięć wieków temu koryto Wisły biegło wieloma odnogami i łączyło się z wieloma dopływami. U stóp Wawelu przekraczanie Wisły w drodze na południowy zachód umożliwiała przeprawa rzeczna, a największa wyspą, była wyspa, zwana później Tatarską, a na terenach dzisiejszej dzielnicy Kazimierz rozpościerały się osady, oczywiście z kościołami, jako centra tych osad. Było zupełnie normalne, że każda osada musiała mieć swoją świątynię. Nazwa miasta Krakowa pojawia się już w tekstach Ibrahima ibn Jakuba z 966 roku. Po roku 1138, kiedy to nastąpiło rozbicie dzielnicowe Polski, Kraków był stolicą dzielnicy seniora, czyli najstarszego mężczyzny z dynastii Piastów. Następnie Kraków stał się drugą stolicą naszego kraju. Głównie to zapewniło jego rozwój. Potem stolica została przeniesiona do Warszawy, aby król był bliżej centrum Polski. Ciekawostką jest, że w skład dawnego Krakowa wchodziło tylko stare miasto ograniczone murami, gdzie teraz są planty, oraz Wawel. Cała reszta powstała w dziewiętnastym i dwudziestym stuleciu. Dzięki tak burzliwej historii Kraków posiada obecnie wiele cennych zabytków oraz jest miastem licznie odwiedzanym przez turystów.
TURYSTYKA
Piękne miejsca
Reklama
Partnerzy
-
najlepsze pliki na rapidshare, zobacz rapidshare w naszym serwisie, rapidshare, megaupload oraz inne hostingi plików dekoracje ślubne