Niedźwiedzie grizli
Samce niedźwiedzia grizli są niemal dwa razy większe od samic. Przez większość roku samice unikają bliskiego towarzystwa potencjalnie niebezpiecznych samców, lecz, gdy zbliża się lato, sile wzajemnego przyciągania trudno już się oprzeć. To ich jedyny przyjazny kontakt w życiu. Po zapłodnieniu samiec nie odgrywa żadnej roli w wychowaniu potomstwa. Wszystkie grizli są oportunistami, jeśli chodzi o zdobywanie pożywienia. Małże nie dostarczają zbyt wielu substancji odżywczych, ale są pyszne i jest to mile urozmaicenie, gdy je się tylko sałatkę z turzycy. Piętnastocentymetrowe pazury łączą prostą silę łopaty z precyzją skalpela. Gdy na Alasce nadchodzi lato przez ziemię przetacza się długo oczekiwany sygnał, jak specjalne zaproszenie na bankiet. W rzece zaczynają kłębić się łososie, powracające na swoje odwieczne tereny tarła. Dla niedźwiedzi to wydarzenie, którego nie można przeoczyć. Można powiedzieć, że młode niedźwiedzie przypominają trochę nastolatków, są bardzo niecierpliwe i nie zawsze dostają to, czego chcą. Grizli nie mają łatwego życia w wielu rejonach Ameryki północnej. W południowej Kanadzie wyeliminowano je z ponad dziewięćdziesięciu ośmiu procent siedlisk. Wiele osób promuje ochronę niedźwiedzi oraz ich naturalnych środowisk życia. Zabieranie im ich naturalnego obszaru sprawia, że mają coraz większe problemy ze zdobywaniem pożywienia.