Jest to drugie co do wielkości miasto w Serbii, liczy ok. 300 tysięcy mieszkańców, jednak na zwiedzenie części turystycznej wystarczyłyby dwa dni. Nowy Sad urzeka swą gościnnością, nowoczesnością, a jednocześnie niepowtarzalnym klimatem niezliczonych ,,kafan" (tak w jezyku serbskim określa się miejsce, gdzie można się napić, posiedzieć, porozmawiać do rana). Z pewnością to miasto jest najbardziej przyjazne turystom. Wszyscy mówią po angielsku i są najszczęśliwsi, gdy mogą pomóc zagubionemu podróżnikowi. Miasto to leży nad Dunajem, można zatem udać się na zadbaną plażę i tam spędzić cały dzień, popijając zimne piwo (polecam to o nazwie Lav), opalając się i kąpiąc. Na aktywnych turystów czeka twierdza Petrovaradin (mieszczą się tu liczne galerie sztuki), a także rezerwat Fruka Gora, z rozmieszczonymi w nim monastyrami (prawosławne klasztory). W samym mieście warto zobaczyć przede wszystkim starówkę, bardzo zadbaną i kolorową, a na niej m. in. dawną synagogę, w której dziś mieści się sala koncertowa.
Obserwujemy tylko jeden zestaw praw przyrody, odpowiadający „naszej” próżni, po prostu dlatego, że nasz wzrok nie sięga zbyt daleko. Być może to, co uważamy za Wielki Wybuch, który dał początek naszemu Wszechświatu, to jedynie ostatni przeskok do nowej konfiguracji strunowej, który zdążył rozprzestrzenić się na miliardy lat świetlnych. Pewnego dnia (prawdopodobnie za tak wiele lat, że nie powinniśmy się tym przejmować) nasza część świata będzie świadkiem kolejnego przeskoku. OBRAZ, KTÓRY OPISALIŚMY POWYŻEJ, wyjaśnia, w jaki sposób wszystkie stabilne próżnie teorii strun mogą pojawić się w różnych miejscach, lub podwszechświatach, naszego Wszechświata. Opierając się na nim, zdołamy być może rozwiązać jeden z najważniejszych problemów fizyki teoretycznejproblem energii próżni. Dla Einsteina to, co interpretujemy dziś jako energię próżni, było stalą kosmologiczną arbitralnym członem, który należało dodać do równań ogólnej teorii względności, by ich rozwiązanie odpowiadało ówczesnemu przekonaniu o statyczności naszego Wszechświata.
Chcąc uzyskać statyczne rozwiązanie, Einstein przyjął, że stała ta jest dodatnia, jednak porzucił ten pomysł, gdy obserwacje dowiodły, że nasz Wszechświat się rozszerza. Wraz z narodzinami kwantowej teorii pola pusta przestrzeń, czyli próżnia, zaroiła się od pojawiających się i znikających wirtualnych cząstek i pól, z których każde niesie ze sobą jakąś energię. Według najprostszych obliczeń przeprowadzonych na podstawie tej teorii, całkowita gęstość energii próżni jest olbrzymia: sięga 1094 g/cm3, czyli jednej masy Plancka na sześcian długości Plancka. Wartość tę oznacza się zwykle symbolem Ap. Wynik tych obliczeń zdobył sobie sławę jako najbardziej błędne z przewidywań teoretycznych, bowiem prowadzone od wielu lat obserwacje wskazują, że energia próżni nie może być większa niż 10~120 A„. Fizyka teoretyczna znalazła się w poważnym kryzysie.
TURYSTYKA
Piękne miejsca
