Jeżeli chodzi o wielkość, to Warta jest trzecia pod tym względem spośród polskich rzek, chociaż - jeśli barć pod uwagę tylko te odcinki, które są na terytorium naszego kraju - należy uznać ją za drugą. Jest prawym i jednocześnie głównym dopływem Odry. Jej długość wynosi nieco ponad osiemset osiem kilometrów. Źródeł Warty należy szukać w pobliżu miejscowości o nazwie Zawiercie, a uściślając - w dzielnicy tego miasta Kromołowie. W Kostrzynie rzeka wpada do Odry, zaś przy swoim ujściu liczy na szerokość niemalże sto trzydzieści metrów. Nad Warta położonych jest bardzo wiele miast, między innymi Częstochowa, Konin, Poznań czy Gorzów Wielkopolski. Właśnie w okolicach tego ostatniego miasta rzeka przecina się wraz z rurociągiem "Przyjaźń". Na obszarach nad nią położonych znajduje się wiele przyrodniczych, ciekawych obiektów, jak dla przykładu nadwarciański Park Krajobrazowy, Park Krajobrazowy Międzyrzecza Warty i Widawki czy też Park Narodowy Ujście Warty oraz Park Krajobrazowy Ujście Warty.
Tereny te były poprzecinane licznymi odnogami starego koryta Wisły. W okresie, poprzedzającym lokację miasta z roku 1257 Kraków mógł posiadać około 40 obiektów sakralnych, a wśród nich, obok fundacji książęcych i biskupich liczne były fundacje rycerskie i możnowładcze. Wskazuje to na wybitnie rezydencjonalny charakter Krakowa, skupiającego obok siedziby władcy elitę intelektualną i polityczną kraju. Najważniejsze obiekty zespołu romańskiego zlokalizowane były wzdłuż traktu, nazwanego później Drogą Królewską. Kościół św. Wojciecha, stojący ongiś przy Trakcie Królewskim, legenda wiąże ze św. Wojciechem, który po raz pierwszy wymieniono w źródłach pisanych w 1250 roku, ale badania archeologiczne wykazują istnienie dwóch starszych drewnianych kościołów. Wzniesienie budowli murowanej nastąpiło około roku 1100. Natomiast kościół św. Franciszka był zaczątkiem okazałego klasztoru. Kościół został wzniesiony z cegły, a przypuszcza się, że wschodnie i zachodnie skrzydła klasztoru wzniesiono w XIII wieku. Wzdłuż dzisiejszego traktu Grodzkiego także stały kościoły, i także tu znajdowały się targi, główny i bydlęcy. Tu również zlokalizowane były warsztaty rzemieślnicze. Bielsko powstało pod koniec trzynastego wieku, a Biała Krakowska w drugiej połowie szesnastego wieku. W osiemnastym wieku Bielsko otrzymało wielki przywiej miejski. Pozwoliło to na stworzenie cechów rzemieślniczych w tym mieście. Na początku drugiej połowy dwudziestego wieku doszło do fuzji Bielska i Białej Krakowskiej, w wyniku której powstała Bielsko-Biała. Od tego czasu wiele się zmieniło. Warto wspomnieć, że dawniej po Bielsku-Białej jeździły tramwaje. Zostały one jednak swego czasu oddane innemu miastu w zamian za autobusy, którymi bardziej opłacało się wozić mieszkańców. W ostatnich latach Bielsko-Biała stała się idealnym miastem dla przemysłowców, więc zakładano tutaj wiele fabryk.